راوکده به مایکت پیوست! گامی تازه برای دسترسی گسترده‌تر به ویدئوکست‌ها

در سال‌های اخیر، شیوه مصرف محتوا به شکل چشمگیری تغییر کرده است. مخاطبان امروز تنها به یک پلتفرم محدود نیستند و هرکس بسته به شرایط دسترسی، سرعت اینترنت، فیلترینگ یا حتی ترجیح شخصی، از بسترهای متفاوتی برای تماشای محتوا استفاده می‌کند. برای یک پادکست یا رسانه مستقل، این واقعیت به معنای یک مسئولیت مهم است: محتوا باید در جایی منتشر شود که مخاطب بتواند راحت‌تر به آن دسترسی داشته باشد.

بر همین اساس، تصمیم گرفتیم مسیر تازه‌ای برای انتشار محتوای ویدئویی راوکده باز کنیم. از این پس ویدئوکست‌های پادکست راوکده علاوه بر یوتیوب و آپارات، در پلتفرم مایکت نیز منتشر خواهند شد.

یوتیوب همچنان بستر اصلی انتشار محتوای ویدیویی در جهان است و بخش اصلی انتشار ویدئوکست‌های راوکده نیز در همان‌جا ادامه خواهد داشت. اما واقعیت این است که دسترسی به یوتیوب برای بسیاری از کاربران داخل ایران همیشه ساده نیست. محدودیت‌های اینترنتی و نیاز به ابزارهای عبور از فیلترینگ باعث می‌شود بخشی از مخاطبان عملا نتوانند به محتوا دسترسی پیدا کنند؛ آن هم در زمانی که اینترنت بین الملل قطع می‌شود!

در چنین شرایطی، وجود پلتفرم‌های جایگزین می‌تواند به توزیع بهتر محتوا کمک کند. در کنار آپارات، مایکت یکی از همین بسترهاست که در سال‌های اخیر تلاش کرده فضای مناسبی برای انتشار ویدئو فراهم کند. یکی از دلایلی که باعث شد راوکده مایکت را به عنوان یک مسیر انتشار جدید انتخاب کند، این بود که این پلتفرم برخلاف برخی سرویس‌های داخلی، محدودیت‌ها و سانسورهای محتوایی گسترده‌ای ندارد و امکان انتشار بخش بزرگی از محتوای ما در آن فراهم است.

از طرف دیگر، حضور در مایکت می‌تواند دسترسی مخاطبانی را که ترجیح می‌دهند از پلتفرم‌های داخلی استفاده کنند ساده‌تر کند. بسیاری از کاربران اینترنت در ایران از مایکت به عنوان یک اپ‌استور یا پلتفرم محتوایی استفاده می‌کنند و امکان تماشای مستقیم ویدئوها در این فضا می‌تواند تجربه راحت‌تری برای آن‌ها ایجاد کند.

با اضافه شدن مایکت، حالا راوکده در چند مسیر مختلف قابل دنبال کردن است. یوتیوب همچنان پایگاه اصلی انتشار ویدئوکست‌ها باقی می‌ماند، اما در کنار آن تلاش می‌کنیم نسخه‌های ویدیویی را در بسترهای دیگری هم منتشر کنیم تا مخاطبان بیشتری بتوانند به این محتوا دسترسی داشته باشند.

در نهایت هدف ما از این تصمیم ساده است:

اینکه روایت‌های راوکده، گفتگوها و ایده‌هایی که در هر اپیزود مطرح می‌شود، به دست افراد بیشتری برسد و محدودیت‌های پلتفرم‌ها مانع دسترسی مخاطبان نشود. برای پیدا کرن صفحه رسمی راوکده در مایکت، کافی است کلمه راوکده را در این پلتفرم جستجو کنید تا بتوانید ویدئوکست‌ها را از آنجا دنبال کنید.

اگر از مخاطبان راوکده هستید، حالا یک راه دیگر هم برای تماشای اپیزودها دارید:

دیدگاه شنوندگان عزیز

دیدگاه خود را ثبت کنید (ایمیل شما منتشر نخواهد شد).
قوانین و مرامنامه راوکده بروزرسانی شد.
به‌روزرسانی جدید: رای‌دهی به دیدگاه‌ها اضافه شد!

12 − 6 =

حمایت از راوکده

برای دوست‌داران ما

همکاری با ما

اخذ شرایط اسپانسری و مشاوره

تجربه کامل ویدئوکست ها​

در کانال یوتیوب راوکده

برخی از ویدئوکست ها

در کانال آپارات راوکده (جدید)

اخبار و پست های تکمیلی

در پست و استوری های اینستاگرام

موزیک ها و برخی منابع

در کانال تلگرامی راوکده

اطلاع رسانی و خاطره بازی

در کانال عمومی بله راوکده

زندگی و سرنوشت ناصر تقوایی، فقط داستان یک کارگردان موفق یا یک فیلم‌نامه‌نویس خوش‌ذوق نیست؛ داستان هنرمندی است که هم‌زمان در سه قلمرو ادبیات، مستند و سینمای داستانی اثر گذاشت و با وجود کم‌کاری ظاهری، یکی از متراکم‌ترین و اثرگذارترین کارنامه‌ها را در فرهنگ معاصر ایران برجا گذاشت. تقوایی در ۱۳۲۰ در آبادان به دنیا آمد، از دل تجربه زیسته جنوب به تصویر رسید، بدون آموزش رسمی سینما وارد این عرصه شد، در میانه دهه ۴۰ به فضای حرفه‌ای فیلم نزدیک شد و از اواخر دهه ۴۰ و اوایل دهه ۵۰ با مستندها و فیلم‌هایش به یکی از نام‌های جدی موج نوی سینمای ایران تبدیل شد. در مهر ۱۴۰۴ نیز در ۸۴ سالگی درگذشت و با مرگ او، یکی از معدود فیلم‌سازانی که هم در سینما و هم در حافظه جمعی مردم جایگاهی مستقل داشت، از میان رفت. 
ملا اختر منصور یکی از بحث‌برانگیزترین چهره‌های تاریخ معاصر طالبان است؛ نه فقط چون مدتی کوتاه رهبر این گروه بود، بلکه چون در فاصله پنهان ماندن مرگ رهبر قبلی طالبان، عملاً به مرکز ثقل تصمیم‌گیری در این سازمان تبدیل شد. رویترز در تابستان ۲۰۱۵ او را معاون قدیمی ملا عمر توصیف کرد که «سال‌ها عملاً در رأس کار» بوده است؛ همان دوره‌ای که پیام‌ها و مواضعی به نام رهبر قبلی منتشر می‌شد و بعدها روشن شد مرگ او بیش از دو سال مخفی مانده بود. 
عبدالله امیدوار که بود، چگونه با برادرش سفر ده‌ساله‌ای را با حداقل بودجه آغاز کرد، چرا به چهره‌ای مهم در سینمای شیلی تبدیل شد و کدام بخش‌های زندگی او هنوز محل بحث است؟ عبدالله امیدوار از آن نام‌هایی است که هر بار دوباره جست‌وجو می‌شود، فقط یک «جهانگرد قدیمی» را به یاد نمی‌آورد؛ بلکه همزمان سه چیز را پیش چشم می‌گذارد: یک سفر ده‌ساله با امکاناتی که امروز تقریبا باورنکردنی به نظر می‌رسد، یک آرشیو عظیم از تصویر و اشیای مردم‌نگارانه، و یک زندگی دوم در شیلی که او را از یک ماجراجوی ایرانی به یکی از چهره‌های شناخته‌شده سینمای آن کشور تبدیل کرد. عبدالله امیدوار در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۲، برابر با ۲۳ تیر ۱۴۰۱، در سانتیاگو درگذشت؛ اما نام او هنوز در جست‌وجوهای فارسی و غیرفارسی زنده است، چون داستانش فقط داستان سفر نیست؛ داستان ساختن یک «روایت ماندگار» از سفر است. 
```