خانه‌ای که رازهای شهریار را در خود نگه داشته است! (تصاویر اختصاصی)

خانه‌ای قدیمی، اما پر از خاطرات یک شاعر بزرگ… منزل استاد شهریار، جایی که او زیسته، نوشته و شعرهای جاودانه‌اش را سروده است. در این خانه، دیوارها گویی هنوز از غزل‌هایش نجوا می‌کنند، و هر گوشه‌ای از آن، روایتی از زندگی پر فراز و نشیب او دارد. ما در راوکده، به سراغ این خانه رفتیم و تصاویری اختصاصی از آن ثبت کردیم تا شما را به سفری در دل تاریخ ببریم؛ جایی که شاعر عشق و عرفان، زندگی‌اش را گذرانده است. در نیمه اول اسفند، اپیزود ویژه‌ای از راوکده منتشر می‌شود که در آن، ماجرای زندگی شهریار را خواهید شنید و دید!

 

دیدگاه شنوندگان عزیز

دیدگاه خود را ثبت کنید (ایمیل شما منتشر نخواهد شد).
قوانین و مرامنامه راوکده بروزرسانی شد.
به‌روزرسانی جدید: رای‌دهی به دیدگاه‌ها اضافه شد!

نوزده + یک =

حمایت از راوکده

برای دوست‌داران ما

همکاری با ما

اخذ شرایط اسپانسری و مشاوره

تجربه کامل ویدئوکست ها​

در کانال یوتیوب راوکده

برخی از ویدئوکست ها

در کانال آپارات راوکده (جدید)

اخبار و پست های تکمیلی

در پست و استوری های اینستاگرام

موزیک ها و برخی منابع

در کانال تلگرامی راوکده

اطلاع رسانی و خاطره بازی

در کانال عمومی بله راوکده

«دو نسل قبل، گوش‌های خود را گرفته‌اند...» این جمله، از دهان زنی برمی‌خیزد که تمام عمرش در سایه‌ی نام یک شهید زندگی کرده؛ عاتقه صدیقی، همسر محمدعلی رجایی، مردی که تنها ۲۸ روز رئیس‌جمهور ایران بود و در انفجار هشتم شهریور، با پیکری سوخته و ناشناس از دفتر نخست‌وزیری بیرون آمد. اما حالا، این زن، فقط راوی گذشته نیست. او صدای امروز هم هست. در جهانی پر از پندهای معنوی، نسخه‌های اخلاقی، و شعارهای تکراری، صدیقی پرده از رنجی پنهان برمی‌دارد:
منوچهر خسروداد، یکی از نام‌های برجسته تاریخ نظامی ایران است که تاریخ پر فراز و نشیبش در کنار انقلاب اسلامی، سقوط شاهنشاهی و تحولات نظامی ایران گره خورده است. خسروداد نه تنها یکی از قدرتمندترین فرماندهان نیروی هوایی ایران بود، بلکه به عنوان بنیان‌گذار و معمار نیروی ویژه هوابرد ایران، یعنی تیپ ۲۳ نوهد، شناخته می‌شود. داستان زندگی او، از رشد و ترقی در دنیای نظامی تا سقوط خونین در شب‌های انقلاب، یک روایت پیچیده از وفاداری، سیاست و سرنوشت است.
در تاریخ معاصر ایران، نام‌هایی چون محمدرضاشاه، مصدق، خمینی و حتی اشرف پهلوی بر صفحات تاریخ نقش بسته‌اند؛ اما یکی از تاثیرگذارترین شخصیت‌هایی که در سایه قدرت ایستاد، نه تریبونی داشت، نه شعار داد، نه کودتا کرد. او فقط نوشت. نوشت و حکومت را از درون ساخت، از درون فهمید و از درون نقد کرد. او اسدالله علم بود؛ وزیری که دربار را بهتر از هر کس می‌شناخت، و شاید تنها کسی بود که شاه بدون تظاهر به او تکیه می‌کرد.
```