اولین دورهمی تهران با راوکده!

ندگی نیچه از پانزدهم اکتبر ۱۸۴۴ در روستای روکن، در نزدیکی لایپزیگ و در قلمرو آن روزگار پادشاهی پروس آغاز شد. نام کامل او فریدریش ویلهلم نیچه بود. پدرش، کارل لودویگ نیچه، کشیش پروتستان بود و بسیاری از اعضای خانواده پدری او نیز سابقه فعالیت دینی داشتند. همین پیشینه سبب شده است که زندگی و اندیشه‌های بعدی نیچه، به‌ویژه نقدهای تند او بر اخلاق و دین اروپایی، برای زندگینامه‌نویسان جذاب‌تر شود.نیچه هنوز پنج ساله نشده بود که پدرش پس از یک بیماری مغزی درگذشت. چند ماه بعد، برادر خردسالش نیز از دنیا رفت. خانواده پس از این دو مرگ به ناومبورگ نقل مکان کردند و فریدریش در خانه‌ای بزرگ شد که بیشتر ساکنان آن را زنان خانواده، از جمله مادر، مادربزرگ، عمه‌ها و خواهرش الیزابت تشکیل می‌دادند.او از کودکی در موسیقی، شعر، زبان و مطالعات کلاسیک استعداد نشان می‌داد. دوستان مدرسه گاهی به‌سبب جدیت، سکوت و گرایش‌های ادبی‌اش او را با لقب‌هایی شبیه «کشیش کوچک» صدا می‌زدند. بااین‌حال، نوجوانی نیچه فقط با انضباط مذهبی تعریف نمی‌شد. او از همان سال‌ها شعر می‌نوشت، قطعات موسیقی می‌ساخت و به جست‌وجوی پاسخ‌هایی شخصی برای پرسش‌های فلسفی می‌پرداخت.

عملیات مرصاد و فروغ جاویدان از آن دست رویدادهایی است که هنوز هم در تاریخ معاصر ایران محل بحث، تحلیل و بازخوانی است. این واقعه تنها یک درگیری نظامی چندروزه نبود؛ بلکه صحنه‌ای فشرده از محاسبات سیاسی، امیدهای اغراق‌آمیز، اشتباهات استراتژیک، واکنش سریع نیروهای نظامی ایران و در نهایت فروپاشی یک طرح تهاجمی بود که طراحانش انتظار نتیجه‌ای کاملا متفاوت داشتند.

 عدی صدام حسین، پسر بزرگ صدام، فقط یک آقازاده سیاسی نبود؛ او به نماد خشونت، فساد، تحقیر ورزشکاران، سانسور رسانه‌ها و ولخرجی بیمارگونه در عراق بعثی تبدیل شد. در این مقاله مستند، زندگی، جنایات منتسب، امپراتوری رسانه‌ای، قصرها، ماشین‌ها و نحوه کشته شدن عدی صدام حسین را بی‌پرده و در عین حال با نگاهی مستند و منظم می‌خوانید.