صفحات روزنامه باختر امروز؛ روایت روزهای پرتنش تاریخ معاصر

وقتی درباره ریشه‌های تاریخ ایران حرف می‌زنیم، اغلب ذهن‌ها خیلی سریع به سمت هخامنشیان، کوروش، داریوش یا نهایتاً مادها می‌رود. اما پیش از آن‌که نام «ایران» در معنای سیاسی و فرهنگی متأخرش شکل بگیرد، در جنوب غربی این سرزمین تمدنی هزارساله نفس می‌کشید که هم‌زمان هم آشناست و هم غریب: تمدن ایلام. این تمدن نه فقط یکی از کهن‌ترین ساختارهای سیاسی در فلات ایران بود، بلکه از نظر زبان، مذهب، هنر، شهرسازی، تجارت و سازمان اداری، جایگاهی داشت که بدون فهم آن، درک ما از تاریخ باستان ایران ناقص می‌ماند.

موسی خیابانی یکی از بحث‌برانگیزترین چهره‌های سیاسی و امنیتی تاریخ معاصر ایران است؛ مردی که نام او با سازمان مجاهدین خلق، با درگیری‌های شهری دهه ۶۰، با خانه زعفرانیه، با عملیات‌های مخفی، و با شبکه‌های زیرزمینی در محله‌هایی مانند شهرآرا گره خورده است. از زمان کشته‌شدن او تا امروز، هر روایت رسمی یا غیررسمی از موسی خیابانی بیش از آنکه بخواهد تاریخ را بازگو کند، تصویرسازِ یک نبرد روایی میان دو جبهه فکری است.در این مقاله، تلاش می‌شود بدون ملاحظه‌گری سیاسی، تصویری بی‌پرده و مستند از زندگی، نقش تشکیلاتی، منش شخصی، خانه‌های تیمی، ساختار امنیتی، و واقعه ۱۹ بهمن در زعفرانیه ارائه شود؛ واقعه‌ای که مرگ موسی خیابانی را به یکی از نقاط عطف تاریخ دهه ۶۰ تبدیل کرد.

کریم خان زند، یکی از شخصیت‌های برجسته تاریخ ایران، در مقطع حساسی از تاریخ کشور در قرن هجدهم میلادی، رهبری را به عهده گرفت که نه تنها کشور را به ثبات رساند، بلکه الگویی از حکمرانی عملی و مسئولانه فراهم کرد. وی مردی بود که در شرایط بحرانی و به‌جای طلب تاج و تخت، امنیت و رفاه مردم را در اولویت قرار داد. این مقاله به بررسی زندگی، ویژگی‌های حکمرانی و ارگ کریم خان در شیراز می‌پردازد و به تحلیلی جامع از تاثیر او بر تاریخ ایران کنار می‌پردازد.