صفحات روزنامه باختر امروز؛ روایت روزهای پرتنش تاریخ معاصر

دلتا فورس و سیل‌ها دو نام هستند که در ذهن افکار عمومی، تقریباً به‌صورت خودکار کنار هم می‌آیند؛ نه فقط به‌خاطر «شهرت»، بلکه چون هر دو در فرهنگ رسانه‌ای جهان نماد «نیروهای نخبهِ مأموریت‌های سخت» شده‌اند. اما در واقعیت سازمانی، این دو «هم‌رده» بودن را از مسیر مشخصی می‌گیرند: هم‌پوشانی مأموریت‌های حساس، همکاری‌های بین‌سازمانی، و قرار گرفتن برخی از مأموریت‌ها زیر چتر فرماندهی مشترک عملیات ویژه که در ادبیات غیررسمی از آن به‌عنوان قلب عملیات‌های بسیار محرمانه یاد می‌شود. 

جفری اپستین (Jeffrey Epstein) نامی است که با یکی از بزرگ‌ترین پرونده‌های جنایی ـ اجتماعی آمریکا گره خورده: اتهام‌های سنگین مرتبط با قاچاق جنسی، سوءاستفاده از دختران زیر سن قانونی و شبکه‌ای از ارتباطات با افراد قدرتمند. اما آنچه پرونده جفری اپستین را از بسیاری از پرونده‌های مشابه متمایز کرد، پایان ناگهانی و بحث‌برانگیز آن بود: مرگ جفری اپستین در زندان پیش از آن‌که دادگاه و محاکمه اصلی برگزار شود.این مقاله، یک روایت مستند، زمان‌بندی‌شده و مرحله‌به‌مرحله از ۴۸ ساعت پایانی زندگی جفری اپستین است؛ از صبح ۸ اوت ۲۰۱۹ تا صبح ۱۰ اوت ۲۰۱۹. همچنین نتایج گزارش‌های رسمی (پزشکی قانونی، FBI و بازرس کل وزارت دادگستری) و علت شکل‌گیری شایعات و نظریه‌های توطئه مثل «Epstein didn’t kill himself» را بررسی می‌کنیم.

ناو هواپیمابر آمریکا یکی از بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین سازه‌های مهندسی جهان است و زندگی در آن تجربه‌ای کاملاً متفاوت از زندگی معمولی محسوب می‌شود. زندگی کارکنان ناو هواپیمابر ترکیبی از نظم نظامی سختگیرانه، فناوری‌های فوق‌پیشرفته و شرایط کاری خاصی است که در ناو جنگی آمریکا مانند ناو لینکلن به‌وضوح دیده می‌شود. این ناوها تنها کشتی‌های نظامی نیستند؛ بلکه شهرهای شناوری هستند که هزاران نفر در آن‌ها زندگی می‌کنند، کار می‌کنند و ماه‌ها بدون دیدن خشکی مأموریت‌های خود را ادامه می‌دهند.