سرانجام خلبانی که شاه و رجوی و بنی‌صدر را فراری داد

سرهنگ بهزاد معزی، عضو قدیمی سازمان منافقین که سابقه فراری دادن شاه مخلوع پهلوی در سال ۵۷ و همچنین فراری دادن ابوالحسن بنی‌صدر، رییس‌جمهور معزول به همراه مسعود رجوی رئیس سازمان تروریستی منافقین (سازمان مجاهدین خلق) در مرداد سال ۶۰ را در کارنامه داشت، پنج روز قبل (۲۱ دی ماه) در سن ۸۳ سالگی بر اثر سرطان خون در بیمارستانی در پاریس فوت کرد و مریم رجوی، مرگ معزی را به اعضای سازمان منافقین تسلیت گفت.

 

معزی به‌خاطر مهارت و اعتماد رژیم پهلوی به وی، به‌عنوان خلبان پروازهای ویژه شاه از سال ۵۴ انتخاب شده بود. او که شاه را در ۲۶ دی‌ماه ۱۳۵۷ ابتدا به مصر و بعد به مراکش برد، زمانی که هواپیمای اختصاصی شاه را به ایران برگرداند، مورد تجلیل افکار عمومی قرار گرفت. غافل از این‌که او از اعضای سازمان منافقین است و بعدها قرار است بنی‌صدر و رجوی را از کشور فراری دهد.

«پرواز در خاطره‌ها»، کتاب خاطرات سرهنگ معزی توسط یکی از اعضای سازمان منافقین به نام صدیق حمید اسدیان در سال ۱۳۸۵ تدوین و منتشر شد که در آن از چگونگی پیوستنش به سازمان مجاهدین در سال ۱۳۵۴ تا چگونگی فراری دادن رجوی و بنی صدر از کشور که چند فرودگاه و افراد بسیاری در داخل و بیرون فرودگاه در این عملیات مشارکت داشتند را شرح داده است.

البته در این کتاب، اطلاعات غلط زیادی نیز منتشر شده، اما وی به راحتی اعتراف کرده که در زمان حضور در ایران پس از انقلاب، چه خیانت‌هایی به کشور کرده است.

دیدگاه شنوندگان عزیز

دیدگاه خود را ثبت کنید (ایمیل شما منتشر نخواهد شد).
قوانین و مرامنامه راوکده بروزرسانی شد.
به‌روزرسانی جدید: رای‌دهی به دیدگاه‌ها اضافه شد!

20 + شش =

حمایت از راوکده

برای دوست‌داران ما

همکاری با ما

اخذ شرایط اسپانسری و مشاوره

تجربه کامل ویدئوکست ها​

در کانال یوتیوب راوکده

برخی از ویدئوکست ها

در کانال آپارات راوکده (جدید)

اخبار و پست های تکمیلی

در پست و استوری های اینستاگرام

موزیک ها و برخی منابع

در کانال تلگرامی راوکده

اطلاع رسانی و خاطره بازی

در کانال عمومی بله راوکده

زندگی شخصی محمد بن سلمان فقط داستان یک شاهزاده سعودی نیست؛ روایت مردی است که در فاصله‌ای کوتاه از یکی از پسران کم‌سابقه‌تر خاندان آل‌سعود، به چهره مسلط سیاست، اقتصاد، فرهنگ عمومی و حتی تصویر جهانی عربستان تبدیل شد. او متولد ۳۱ اوت ۱۹۸۵ است، از سال ۲۰۱۷ ولیعهد شد و از ۲۰۲۲ نیز عنوان نخست‌وزیر عربستان را بر عهده دارد؛ موقعیتی که عملا او را به مرکز ثقل قدرت در پادشاهی سعودی تبدیل کرده است. همین تمرکز قدرت باعث شده هر جزئیات از زندگی شخصی، خانواده، ثروت، دارایی‌ها، سلیقه‌ها و حتی سکوت‌های او، به موضوعی برای توجه رسانه‌ای و جست‌وجوی گسترده تبدیل شود. 
 خیانت جلال آل احمد به سیمین دانشور را بر پایه نامه هیلدا، سنگی بر گوری، غروب جلال و روایت‌های مستند بررسی می‌کنیم؛ مقاله‌ای جنجالی، بی‌طرف و سئو شده برای علاقه‌مندان ادبیات، پادکست فارسی و پادکست تاریخی.
محمدعلی رجایی در ۲۵ خرداد ۱۳۱۲ در قزوین به دنیا آمد؛ همان مردی که از معلمی و وزارت آموزش و پرورش به نخست‌وزیری و سپس ریاست‌جمهوری رسید، اما عمر ریاست‌جمهوری‌اش به کمتر از یک ماه کشید و در ۸ شهریور ۱۳۶۰ در انفجار دفتر نخست‌وزیری کشته شد. همین فشردگی عجیبِ مسیر زندگی، از فقر تا قدرت و از کلاس درس تا مرگ سیاسی، باعث شده است که نام او هنوز هم در تاریخ معاصر ایران فقط یک نام رسمی نباشد، بلکه یک گره تحلیلی باقی بماند. اگر بخواهیم به جای روایت‌های تشریفاتی، از یک صحنه واقعی و به‌یادماندنی شروع کنیم، شاید بهترین تصویر از رجایی همان صحنه‌ای باشد که در مهر ۱۳۵۹ در نیویورک دیده شد: نخست‌وزیر ایران در بحبوحه جنگ ایران و عراق و بحران گروگان‌گیری، در سازمان ملل حاضر شد و زخم پای آسیب‌دیده‌اش را که به شکنجه‌های دوران زندان نسبت داده می‌شد، به نمایش گذاشت. این صحنه فقط یک کنش احساسی نبود؛ نوعی عرضه سیاسیِ رنج شخصی در برابر مخاطبان جهانی بود. همان‌جا هم او از گفت‌وگوی مستقیم با مقام‌های آمریکایی درباره گروگان‌ها خودداری کرد و موضعی تند و تقابلی گرفت. 
```